Konturatu orduko
hilabete pasatu da Pueblara (Mexiko) iritsi nintzenetik. Emozio eta gorabehera
handiko hilabetea izan da. Izan ere, lehenengo astea ez zen oso erraza izan
niretzat. Ez nuen lagunik, klaseak oraindik finkatu gabe nituen, eta egun
guztia etxe zuloan sartuta igarotzen nuen.
Bigarren astetik
aurrera, ordea, nire egoera guztiz aldatu zen. Klaseak hasi nituen, klasekide
mexikarrak ongi baino hobeto hartu ninduten eta laguntza eskaintza asko jaso
nituen alde guztietatik. Gainera, ongi etorri festa bat antolatu ziguten
unibetsitate truke programan gauden ikasle guztioi. Bertan, mundu guztitik
etorritako hainbat ikasle ezagutzeko aukera izan nuen, eta horri esker,
harreman oso onak egin ditut, harreman emankor eta aberasgarriak. Izan ere,
beste herrialdeetako kultura eta ohiturez jabetzeko aukera eduki dut.
Behin lagunak eginda,
dena oso erraza da; hainbat eta hainbat bidaia, festa nonahi eta noiznahi,
lagunarteko egondaldi bikain horiek... Laburbilduz, bizitza hau beste mundu bat
da, Euskal Herriko errutina horrekin inongo zerikusirik ez duena, bizitzan
parentesi bat irekitzea bexalaxe, alegia.
Klaseei dagokienez,
esan beharra dago Leioako unibertsitatean egiten dudana baino gehiago egiten
dudala, oraingoz behintzat, lan eta azterketa gehiago ditut. Ni bestelako ideia
batekin etorri nintzen hona, era zakar batean esanda, "potroak
ukitzera" etorriko nintzela uste nuen. Baina uste horiek atzean gelditu
dira, lan pixka bat egin beharko dut hau aurrera eramateko.
Honenbestez, ez daukat
askoz gehiago kontatzeko. Hau izan da nire egonaldiko lehen hilabetearen
inpresioa.
Besterik gabe, agur
bat.
hspace="16" vspace="16" />
















iruzkinik ez:
Argitaratu iruzkina